ನೀಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಲು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಕರಡಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇತರ ಕರಡಿಗಳಿಗಿಂತ ಬಲು ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪಗಿದ್ದರಿಂದ, ಕಾಡಿನ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದವು. 'ನೋಡಿ, ಆ ಉಂಡೆ ಕರಡಿ ಬರ್ತಿದೆ!' ಎಂದು ಕೋತಿಗಳು ಕಿಚಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಬಲು ಇದನ್ನು ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಹದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಲು, 'ಓ ಹದ್ದೇ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತೀಯಾ! ನನಗೂ ನಿನ್ನಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೇಲಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ' ಎಂದನು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಗತೊಡಗಿದವು. 'ಕರಡಿಯೇ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಹಾರಲು ಸಾಧ್ಯ? ನೀನು ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಇರು!' ಎಂದು ಅವು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದವು. ಬಲುಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಿತು. ಮನುಷ್ಯರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಬೆಂಕಿ ಕಾಡಿನ ಒಣ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಾಯಿತು. ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹಾರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡವು.
ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಬಲು ಮುಂದೆ ಬಂದು, 'ಹೆದರಬೇಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏರಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಹದ್ದು ಎಚ್ಚರಿಸಿತು, 'ಬಲು, ನಿನ್ನ ಮೈತುಂಬಾ ಕೂದಲುಗಳಿವೆ, ಬೆಂಕಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಡಬಹುದು. ಇದು ನಿನಗೂ ಅಪಾಯ!' ಆದರೆ ಬಲು ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ತನ್ನ ಇಡೀ ಮೈಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡನು. ಇದು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದು ಪದರದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು.
ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮೈಯ ನಡುವೆ ಅಡಗಿಸಿ, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಬಲು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡವು. 'ಬಲು, ನಮಗೆ ಕ್ಷಮಿಸು, ನಿನ್ನ ರೂಪ ನೋಡಿ ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆವು' ಎಂದು ಅವು ಹೇಳಿದವು. ಅಂದಿನಿಂದ ಬಲು ಕಾಡಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಗೆಳೆಯನಾದನು.
Moral
ಯಾರನ್ನೂ ಅವರ ರೂಪದಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಡಿ; ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅವರ ಗುಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.
