ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಯ ವ್ಯಾಪಾರಿ

ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಸಿಲಾಸ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ದುರಾಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಇತರರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಅವನ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ, ಸಿಲಾಸ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಲು ಐವತ್ತು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿರುವ ಚೀಲವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ, ಅವನ ಬೆಲ್ಟ್‌ನಿಂದ ಆ ಚೀಲವು ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಸಿಲಾಸ್ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸಿಲಾಸ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆ ದಾರಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದರು, ಆದರೆ ಚೀಲ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟಿಗೆ ತರಲು ಬಂದಿದ್ದ ಮಾಯ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ, ಪೊget ನಡುವೆ ಏನೋ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅವಳು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಚೀಲವಾಗಿತ್ತು. age ಮಾಯ ಆ ಚೀಲವನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ತಂದಳು. ಅವಳ ತಂದೆ ಆ ಚೀಲವನ್ನು ಸಿಲಾಸ್ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, "ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಳೆದುಹೋದ ಚೀಲವನ್ನು ನನ್ನ ಮಗಳು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ" ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.

ಆದರೆ ಸಿಲಾಸ್ ಕೃತಜ್ಞತೆ ತೋರಿಸುವ ಬದಲು, ಚೀಲವನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿ ಕಿರುಚಿದನು, "ಇದರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಐವತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳಿವೆ! ನನ್ನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು! ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದನು.

ಮಾಯ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಂದೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಅವರು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೂ, ಸಿಲಾಸ್ ಅವರನ್ನು ಕಳ್ಳರೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿದನು. ಈ ವಿಷಯವು ಗ್ರಾಮದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಯಿತು.

ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಇಬ್ಬರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಸಿಲಾಸ್ ಬಳಿ ಕೇಳಿದರು, "ನಿಮ್ಮ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು?" ಸಿಲಾಸ್, "ಎಪ್ಪತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳು" ಎಂದನು.

ನಂತರ ಮಾಯಳ ಬಳಿ ಕೇಳಿದರು, "ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು?" ಮಾಯ, "ಐವತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳು" ಎಂದಳು.

ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ನಕ್ಕು ಹೀಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದರು, "ಸಿಲಾಸ್, ನಿನ್ನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದರೆ, ಈ ಐವತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳಿರುವ ಚೀಲ ನಿನ್ನದಲ್ಲ! ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಚಿನ್ನವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹುಡುಗಿಯಾದ ಮಾಯಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೇ ಸರಿ!"

ಸಿಲಾಸ್ ತನ್ನ ದುರಾಸೆಯಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಹಣವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಮಾಯ ತನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ಪಡೆದಳು.

Moral

ದುರಾಸೆ ನಷ್ಟವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.