ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு செல்வந்தர் வாழ்ந்து வந்தார். அவரிடம் நிறைய நிலங்கள் இருந்தன, ஆனால் அவர் மிகவும் பேராசை பிடித்தவர். மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வதை விட, எப்போதும் தனது செல்வத்தை எப்படிப் பெருக்குவது என்று மட்டுமே அவர் சிந்திப்பார்.
ஒரு நாள், சோமு தனது வணிகப் பயணத்திற்காக ஒரு பையில் நிறையத் தங்க நாணயங்களைச் சேகரித்து வைத்தார். அந்தப் பையைத் தன் இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு சந்தைக்குச் செல்லத் தயாரானார். ஆனால், வழியில் ஒரு மரத்தடியில் சற்று ஓய்வெடுத்தபோது, எதிர்பாராதவிதமாக அந்தப் பை கீழே விழுந்துவிட்டது. அவர் கவனிக்காமல் சென்றதால், அந்தத் தங்கம் காணாமல் போனது.
சோமு பதற்றத்துடன் தனது மகன்களுடன் சேர்ந்து அந்தப் பாதையெங்கும் தேடினார். ஆனால், ஒரு நாணயம் கூட கிடைக்கவில்லை. மறுநாள், அந்தப் பாதையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த ஒரு சிறுமி, புதருக்கு இடையில் மின்னிக்கொண்டிருந்த ஒரு பையைக் கண்டெடுத்தாள். அவள் அதைத் திறந்து பார்த்தபோது, அதில் நிறையத் தங்க நாணயங்கள் இருந்தன.
அந்தச் சிறுமி நேர்மையுடன் அந்தப் பையை எடுத்துக்கொண்டு, தனது தந்தைவிடம் கொடுத்தாள். அவளது தந்தை அந்தப் பையைச் சோமுவிடம் கொண்டு சென்று ஒப்படைத்தார். "ஐயா, உங்கள் தொலைந்து போன பையை என் மகள் கண்டெடுத்தாள்," என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்.
ஆனால் சோமுவின் உள்ளத்தில் பேராசை இருந்தது. அவர் பையைத் திறந்து பார்த்ததும், "இதில் வெறும் ஐம்பது நாணயங்கள் தான் இருக்கின்றன! நான் எழுபது நாணயங்கள் வைத்திருந்தேனே! நீ என்னை ஏமாற்றுகிறாயா?" என்று கத்தினார். சிறுமியும் அவளது தந்தையும் அதிர்ச்சியடைந்தனர். அவர்கள் எவ்வளவு உண்மையாக இருந்தும், சோமு அவர்களைத் திருடர்கள் போலப் பார்த்தார்.
இந்த விவகாரம் ஊர் தலைவரிடம் சென்றடைந்தது. தலைவர் சோமுவிடம் கேட்டார், "உன் பையில் சரியாக எத்தனை நாணயங்கள் இருந்தன?" சோமு, "எழுபது நாணயங்கள்," என்றார். பிறகு சிறுமியிடம் கேட்டார், "நீ கண்டெடுத்த பையில் எத்தனை இருந்தன?" சிறுமி, "ஐம்பது நாணயங்கள் ஐயா," என்றாள்.
தலைவர் புன்னகைத்துவிட்டு ஒரு தீர்ப்பை வழங்கினார். "சோமு, நீ சொல்வதைப் பார்த்தால், இந்த ஐம்பது நாணயங்கள் கொண்ட பை உன்னுடையது அல்ல. உன்னுடைய பையில் எழுபது நாணயங்கள் இருந்தனவாம், ஆனால் இதில் ஐம்பது தான் உள்ளன. எனவே, இந்தத் தங்கம் இந்தச் சிறுமியின் находையாவதே சரியானது!" என்று கூறினார்.
சோமு தனது பேராசையினால் தான் வைத்திருந்த தவற்றையே மறைக்க முயன்று, இறுதியில் எதையும் இழந்து நின்றார். அந்தச் சிறுமி தனது நேர்மைக்காக அந்தத் தங்க நாணயங்களைப் பெற்றாள்.
பாடம்
பேராசை பெரு நஷ்டம்; நேர்மை எப்போதும் கை கொடுக்கும்.