ഒരു വലിയ പട്ടണത്തിൽ സിലസ് എന്നൊരു വ്യാപാരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാൾക്ക് ധാരാളം സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, മനസ്സിൽ വലിയ അത്യാഗ്രഹമായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് എങ്ങനെ കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കാം എന്നതായിരുന്നു അയാളുടെ ചിന്ത.
ഒരു ദിവസം, വിപണിയിൽ പോകുന്നതിനായി അമ്പത് സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഒരു സഞ്ചി സിലസ് തയ്യാറാക്കി. യാത്രയ്ക്കിടെ ഒരു കാട്ടുപാതയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അറിയാതെ ആ സഞ്ചി താഴെ വീണുപോയി. സിലസ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല.
രണ്ടുദിവസം സിലസും മക്കളും ആ വഴി മുഴുവൻ തിരഞ്ഞെങ്കിലും സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ കണ്ടെത്താനായില്ല. അതേസമയം, അടുത്തുള്ള കാട്ടിൽ വിറക് ശേഖരിക്കാൻ വന്ന മായ എന്ന കൊച്ചുപെൺകുട്ടി ഒരു തിളങ്ങുന്ന വസ്തു കണ്ടു. അവൾ അത് എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ അതൊരു സ്വർണ്ണനാണയ സഞ്ചിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
മായ ആ സഞ്ചി തന്റെ പിതാവിനെ ഏൽപ്പിച്ചു. വിശ്വസ്തനായ ആ പിതാവ് സിലസിനെ പോയി കണ്ടു പറഞ്ഞു, "യജമാനനേ, നിങ്ങളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട സഞ്ചി എന്റെ മകൾ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു!"
എന്നാൽ സിലസ് നന്ദി പറയുന്നതിന് പകരം, സഞ്ചി തുറന്നു നോക്കി ദേഷ്യപ്പെട്ടു. "ഇതിൽ അമ്പത് നാണയങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ! എന്റെ സഞ്ചിയിൽ എഴുപത് നാണയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു! നിങ്ങൾ എന്നെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കുകയാണോ?" എന്ന് അയാൾ അലറി.
മായയും പിതാവും സങ്കടത്തോടെ നിന്നുപോയി. അവർ സത്യസന്ധതയോടെ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടും അവർ ചീത്ത കേട്ടു. ഒടുവിൽ ഈ പ്രശ്നം ഗ്രാമത്തിലെ വിധികർത്താവിന്റെ അടുത്തെത്തി.
വിധികർത്താവ് രണ്ടുപേരെയും കേട്ടു. സിലസിനോട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, "നിങ്ങളുടെ സഞ്ചിയിൽ എത്ര നാണയങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു?" സിലസ് പറഞ്ഞു, "എഴുപത് നാണയങ്ങൾ!"
പിന്നീട് മായയോട് ചോദിച്ചു, "നീ കണ്ടെത്തിയ സഞ്ചിയിൽ എത്രയുണ്ടായിരുന്നു?" മായ പറഞ്ഞു, "അമ്പത് നാണയങ്ങൾ, സാർ."
വിധികർത്താവ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "സിലസ് പറയുന്നത് ശരിയാണെങ്കിൽ, എഴുപത് നാണയങ്ങളുള്ള സഞ്ചി ഇതിൽ ഇല്ല. അതിനാൽ, ഈ അമ്പത് നാണയങ്ങൾ കണ്ടെടുത്ത മായയ്ക്ക് തന്നെ അവ ലഭിക്കണം!"
അത്യാഗ്രഹം കാരണം സിലസിന് തന്റെ പണം പോലും നഷ്ടമായി. മായ തന്റെ സത്യസന്ധതയ്ക്ക് വലിയൊരു സമ്മാനം നേടി.
Moral
അത്യാഗ്രഹം നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു; സത്യസന്ധതയ്ക്ക് എപ്പോഴും പ്രതിഫലം ലഭിക്കും.
