ಒಂದು ಶಾಂತವಾದ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಬಾತುಕೋಳಿಗಳ ಗುಂಪು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಬಾತುಕೋಳಿ ತನ್ನ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಒಡೆದು ಮರಿಗಳು ಹೊರಬರಲಿ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಪುಟ್ಟ ಬಾತುಕೋಳಿ ಮರಿಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊರಬಂದವು. ಆದರೆ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಬಂದ ಮರಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಬಣ್ಣ ಉಳಿದ ಮರಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು.
ಅಲ್ಲಿನ ಇತರ ಬಾತುಕೋಳಿಗಳು ಆ ಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. "ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ!" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಇತರರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾದ ಆ ಮರಿ, ಆ ಕೆರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಅದು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಇತರರಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಾಲಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಆ ಮರಿ ಈಗ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಒಂದು ತಿಳಿ ನೀರು ಹರಿಯುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, "ನಾನು ಯಾಕೆ ಇತರರಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿಲ್ಲ?" ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿತ್ತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ಬಿಳಿ ಹಂಸಗಳ ಗುಂಪು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವು. ಅವುಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಮರಿ ಬೆರಗಾಯಿತು. ಒಂದು ಹಂಸವು ಅದರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, "ಗೆಳೆಯಾ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿತು.
"ನಾನು ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯವಾದ ಹಕ್ಕಿ," ಎಂದು ಆ ಮರಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು. ಹಂಸವು ನಗುತ್ತಾ, "ನೀನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಬಹುದೇ?" ಎಂದಿತು.
ಆ ಮರಿ ನೀರಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು! ಅದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಬಾತುಕೋಳಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಬಿಳಿ ಹಂಸವಾಗಿತ್ತು! ಇತರರ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಾನು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ದುಃಖಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅದು ಹಂಸಗಳ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
Moral
ಇತರರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯಬೇಡಿ; ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಅстояವನ್ನು ನೀವೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿ.
