ஒரு அமைதியான ஏரியின் ஓரம், பல வாத்துகள் வாழ்ந்து வந்தன. அந்த கூட்டத்தில் ஒரு வாத்து தனது முட்டைகளுக்காக மிகுந்த ஆவலுடன் காத்திருந்தது. சில நாட்களில், அழகான குட்டி வாத்துகள் ஒவ்வொன்றாக முட்டையிலிருந்து வெளிவந்தன. ஆனால், கடைசியாகப் பிறந்த ஒரு குட்டி வாத்து மற்றவற்றையெல்லாம் விட உருவத்தில் பெரியதாகவும், நிறத்தில் வித்தியாசமாகவும் இருந்தது.
மற்ற வாத்துகள் அந்தப் புதிய குட்டியைப் பார்த்து கேலி செய்தன. "நீ ஏன் இவ்வளவு விசித்திரமாக இருக்கிறாய்? உன்னைப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கிறது!" என்று ஏளனம் செய்தன. அந்தத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட குட்டி வாத்து, மற்றவர்களின் பேச்சால் மிகுந்த மனவேதனையுடன் அங்கிருந்து நகர்ந்து சென்றது. அது ஒரு புல்வெளியில் தனியாகத் தங்கி, மற்ற வாத்துகளைப் போலவே மாற முயற்சி செய்து கொண்டே சோகத்துடன் வளர்ந்தது.
காலங்கள் உருண்டோடின. அந்த வாத்து இப்போது வளர்ந்து பெரிய பறவையாக மாறியிருந்தது. ஒரு நாள், ஒரு தெளிவான நீரோடையின் அருகில் அமர்ந்து, "ஏன் நான் மற்றவர்களைப் போல அழகாக இல்லை? என் வாழ்க்கை ஏன் இவ்வளவு கஷ்டமாக இருக்கிறது?" என்று வருத்தத்துடன் அழுதுகொண்டிருந்தது.
அப்போது, வானத்திலிருந்து வெண்மையான அன்னப் பறவைகள் ஒரு கூட்டம் மென்மையாகப் பறந்து வந்து அந்த இடத்திலிறங்கின. அவற்றின் கம்பீரத்தைப் பார்த்த அந்தப் பறவை வியப்படைந்தது. ஒரு அன்னப் பறவை அதன் அருகில் வந்து, "நீ ஏன் இவ்வளவு சோகமாக இருக்கிறாய், நண்பா?" என்று அன்புடன் கேட்டது.
"நான் மிகவும் விசித்திரமான மற்றும் அசிங்கமான ஒரு பறவை" என்று அந்தப் பறவை அழுகையுடன் கூறியது. அன்னப் பறவை புன்னகைத்து, "நீ சொல்வதை விட நீ மிகவும் அழகானவன். நீ ஏன் உன் உண்மையான உருவத்தை அந்தத் தெளிவான நீரில் பார்க்கக்கூடாது?" என்று கூறியது.
அந்தப் பறவை மெதுவாகத் தண்ணீரின் அருகே சென்று தன் பிம்பத்தைப் பார்த்தது. தண்ணீரில் தெரிந்த உருவம் கண்டு அது திகைத்துப் போனது! அது ஒரு அசிங்கமான வாத்து அல்ல; அது ஒரு பேரழகான, வெண்மையான அன்னப் பறவை! தான் மற்றவர்களின் தவறான பேச்சைக் கேட்டு எவ்வளவு காலம் வருத்தப்பட்டோம் என்பதை உணர்ந்து, அந்த அன்னப் பறவைகளுடன் மகிழ்ச்சியாகப் பறக்கத் தொடங்கியது.
பாடம்
மற்றவர்களின் கருத்துக்களால் உங்களை எடைபோடாதீர்கள்; உங்கள் உண்மையான மதிப்பினை நீங்கள் உணரும் வரை காத்திருங்கள்.