ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಗುಣವಿತ್ತು; ತಾನು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ತಾನೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನ ಹತ್ತಿರ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕನ್ನಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. 'ಕನ್ನನ್, ಈ ಕನ್ನಡಿಯು ನಿನ್ನ ಒಳಗಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ,' ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
ಕನ್ನನ್ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಖ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅವನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಅವನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದನೆಂಬ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಂಡವು. ಕನ್ನನ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದನು. ವೃದ್ಧರು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪರಮಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗದ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ ಕೈ ಅಥವಾ ನೋಟವಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ. ಅದು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.'
ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವು ತನಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡದೆ, ಬದಲಾಗಿ ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕನ್ನನ್ ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ವಿನಯವಂತನಾದನು. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಹಂಕಾರ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿತು.
