ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕರಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೊಂದರೆಯಿತ್ತು: ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಯಾರಾದರೂ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಅವನ ಕಿವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ತಾತ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರದ ತುಂಡನ್ನು ನೀಡಿ, 'ಕರಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಕೆತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಕರಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾರಿಹೋದಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅದನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು. ನಂತರ ಹೊರಗಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನ ಗಮನ ತಪ್ಪಿತು. ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಆ ಮರದ ತುಂಡು ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು.
ತಾತ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದರು, 'ಕರಿ, ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕಾಡು ಕುದುರೆಗಳಿದ್ದಂತೆ. ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವು ನಿನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಬುದ್ಧಿ ಎಂಬ ಲಗಾಮು ಬಳಸಿ ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.'
ಕರಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಮರುದಿನ ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ, ಯಾವುದೇ ಆಕರ್ಷಕ ವಸ್ತುಗಳು ಕಂಡರೂ ಅಥವಾ ಶಬ್ದಗಳು ಕೇಳಿದರೂ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಅವನು ಆ ಮರದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಹಕ್ಕಿಯ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಕೆತ್ತಿದನು. ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತಾತ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನಕ್ಕರು.
