ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ತಾತ ಮಾಧವ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಜುನನ ಕುಟುಂಬವು ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಬೆಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾದವು. ಕುಟುಂಬವು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಪಕ್ಕದ ಊರಿನ ಸಮುದಾಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಸಾಮ್ಯುಯಲ್ ಅವರು ಅರ್ಜುನನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ನೀಡಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು.
ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಅರ್ಜುನ್ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡ ವೈದ್ಯನಾದನು. ಒಂದು ದಿನ, ವಯಸ್ಸಾದ ಸಾಮ್ಯುಯಲ್ ಅವರು ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅನೇಕ ವೈದ್ಯರು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನ್ ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಧಾವಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಹಗಲಿರುಳು ಶ್ರಮಿಸಿ ಸಾಮ್ಯುಯಲ್ ಅವರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿದನು.
ಸಾಮ್ಯುಯಲ್ ಅವರು ಗುಣಮುಖರಾದ ನಂತರ, ಅರ್ಜುನ್ ಅವರ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಸರ್, ಅಂದು ನೀವು ಮಾಡಿದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಸಹಾಯವೇ ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಂದಿದೆ" ಎಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಮ್ಯುಯಲ್ ನಗುತ್ತಾ, "ಅರ್ಜುನ್, ನಾನು ನೀಡಿದ ಸಹಾಯ ಚಿಕ್ಕದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನೀನು ಬೆಳೆದು ಬಂದ ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವು ಆ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಸಹಾಯದ ಬೆಲೆ ಅದು ನೀಡಿದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗುಣದಲ್ಲಿದೆ" ಎಂದರು. ಸಹಾಯದ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯವು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
