ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനായ മാധവനും താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുന്റെ കുടുംബം കഠിനാധ്വാനികളായ കർഷകരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വർഷം കടുത്ത വരൾച്ച കാരണം അവരുടെ കൃഷിയെല്ലാം നശിച്ചുപോയി. കുടുംബം വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലായി. ഈ വിവരം അറിഞ്ഞ അടുത്തുള്ള പട്ടണത്തിലെ സാമുവൽ എന്ന മനുഷ്യൻ അവർക്ക് ആവശ്യമായ ഭക്ഷണവും പണവും നൽകി സഹായിച്ചു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അർജുൻ വളർന്ന് ഒരു മികച്ച ഡോക്ടറായി മാറി. ഒരു ദിവസം, പ്രായമായ സാമുവൽ ഗുരുതരമായ രോഗബാധിതനായി എന്ന വാർത്ത അർജുൻ അറിഞ്ഞു. പല ഡോക്ടർമാരും പരിശോധിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നില മെച്ചപ്പെട്ടില്ല. അർജുൻ ഉടൻ തന്നെ അവിടെയെത്തി, തന്റെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ഉപയോഗിച്ച് പകലും രാത്രിയും കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് സാമുവലിനെ സുഖപ്പെടുത്തിയെടുത്തു.
സാമുവൽ സുഖം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, അർജുൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു, "സാമുവൽ സാർ, വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയ ആ സഹായമാണ് എന്നെ ഇന്ന് ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ചത്." സാമുവൽ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു, "അർജുൻ, ഞാൻ നൽകിയ സഹായം വളരെ ചെറുതായിരുന്നു. എന്നാൽ നീ വളർന്നു വന്ന രീതിയും നിന്റെ നന്മയുമാണ് ആ സഹായത്തിന് വലിയ മൂല്യം നൽകിയത്. ഒരു സഹായത്തിന്റെ മൂല്യം അത് നൽകുന്നതിലല്ല, അത് സ്വീകരിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ ഗുണത്തിലാണ്." സഹായം ലഭിച്ച വ്യക്തി അത് എത്രത്തോളം നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം എന്ന് ആ ഗ്രാമം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
