ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮಣ್ಣ ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಆಹಾರವಿತ್ತು. ಒಂದು ಮಳೆಯ ಸಂಜೆ, ಹಸಿದ ಒಬ್ಬ ಅತಿಥಿ ಅವನ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದನು. ರಾಮಣ್ಣನ ಹೆಂಡತಿ ಸರಸ್ವತಿ, 'ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ, ಇದನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ರಾಮಣ್ಣ ನಗುತ್ತಾ, 'ಅತಿಥಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬಡತನ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಟ್ಟನು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಗ್ರಾಮದ ಒಬ್ಬ ಅಹಂಕಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೋಮಣ್ಣ ಬಂದು ರಾಮಣ್ಣನ ಮೇಲೆ ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ ಮಾಡಿ ಕಿರುಚಾಡತೊಡಗಿದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು. ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದರೂ, ರಾಮಣ್ಣ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉಳಿದನು. ಅವನು ಸೋಮಣ್ಣನ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಿರುಚಲಿಲ್ಲ.
ರಾಮಣ್ಣನ ಈ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಸೋಮಣ್ಣನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದನು. 'ನೀನು ಇಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?' ಎಂದು ಸೋಮಣ್ಣ ಕೇಳಿದನು. ರಾಮಣ್ಣ, 'ಕೋಪಕ್ಕೆ ಮರುಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ' ಎಂದನು.
