ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വളരെ കുറച്ചു ഭക്ഷണം മാത്രമേ കരുതിവെച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്നതായിരുന്നു പ്രശ്നം. ഒരു മഴയുള്ള വൈകുന്നേരം, വിശന്നു തളർന്ന ഒരു യാത്രക്കാരൻ മാധവന്റെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ വന്നു. മാധവന്റെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മി ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു, 'നമ്മുടെ പക്കൽ വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേയുള്ളൂ, ഇത് നൽകിയാൽ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?'
എന്നാൽ മാധവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കാൻ മടിക്കുന്നത് പണമില്ലാത്തതിനേക്കാൾ വലിയ ദാരിദ്ര്യമാണ്.' അവർ തങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം സന്തോഷത്തോടെ ആ യാത്രക്കാരന് നൽകി.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ഗ്രാമത്തിലെ ദേഷ്യക്കാരനായ രാഘവൻ മാധവന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന് അനാവശ്യമായി ബഹളം വെച്ചു. അയാൾ മാധവനെ മോശമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് പരിഹസിച്ചു. ലക്ഷ്മിക്ക് ദേഷ്യം വന്നുവെങ്കിലും മാധവൻ ശാന്തനായി ഇരുന്നു. അയാൾ പറയുന്നതൊന്നും തിരിച്ചടികൊണ്ട് മാധവൻ പ്രതികരിച്ചില്ല.
മാധവന്റെ ആ ശാന്തത കണ്ടപ്പോൾ രാഘവന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അയാൾ ലജ്ജിച്ചു തലതാഴ്ത്തി. 'എത്ര വലിയ കരുത്താണ് നിനക്കുള്ളത്!' എന്ന് രാഘവൻ ചോദിച്ചു. മാധവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ക്ഷമയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി.'
