ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ದಯಾಳು ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವನ ನೆರೆಯ ಹುಡುಗ ರೋಹನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಜಯ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾ, ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ರೋಹನ್ ಓಡಿ ಬಂದು ಅಜಯ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದನು. ಅಜಯ್ಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವನು ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
ಅಜಯ್ನ ಗೆಳೆಯ ವಿಕಾಸ್ ಕೋಪದಿಂದ ಕೇಳಿದನು, 'ಅಜಯ್, ಅವನು ನಿನಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ನೀ ಯಾಕೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಾಗಲಿಲ್ಲ?' ಅಜಯ್ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, 'ಅವನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ನಾನು ಅವನಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಅವನಂತೆಯೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಅವನ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.'
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರೋಹನ್ ಬಿದ್ದು ಕಾಲಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೆಟ್ಟಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕರು, ಆದರೆ ಅಜಯ್ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ರೋಹನ್ಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ರೋಹನ್ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕೇಳಿದನು, 'ನಾನು ನಿನಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ನೀ ಯಾಕೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?' ಅಜಯ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, 'ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು, ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನನ್ನ ಧರ್ಮ.' ರೋಹನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಅಜಯ್ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾದರು.
