ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ ശാന്തനും ദയയുള്ളവനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ അയൽവാസി രോഹൻ നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു. രോഹൻ എപ്പോഴും അർജുനെ കളിയാക്കുകയും അവനെ വിഷമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അർജുൻ ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു ചിത്രം വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് രോഹൻ ഓടിവന്ന് ആ ചിത്രം നശിപ്പിച്ചു. അർജുന് വലിയ സങ്കടം തോന്നി. രോഹൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെനിന്നും ഓടിപ്പോയി.
അർജുന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ലിയോ ചോദിച്ചു, 'അർജുൻ, നീ എന്തിനാണ് അവനോട് പ്രതികരിക്കാത്തത്? അവൻ നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ചതല്ലേ!' അർജുൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'അവൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് പകരം ഞാൻ അവനോട് മോശമായി പെരുമാറിയാൽ, ഞാനും അവനെപ്പോലെയായിപ്പോകില്ലേ? അവന്റെ തെറ്റുകൾ കാരണം എനിക്ക് എന്റെ നല്ല സ്വഭാവം കളയാൻ കഴിയില്ല.'
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രോഹൻ തട്ടി വീണ് കാലിൽ നല്ല പരിക്കേറ്റു. മറ്റു കുട്ടികൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ, അർജുൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ സഹായിച്ചു. രോഹൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, 'ഞാൻ നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടും നീ എന്തിനാണ് എന്നെ സഹായിക്കുന്നത്?' അർജുൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'നീ ചെയ്തത് തെറ്റാണ്, പക്ഷേ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനായിരിക്കുക എന്നതാണ് എന്റെ കടമ.' രോഹൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അർജുനോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. അന്നുമുതൽ അവർ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി.
