ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕದಿರ್ ಮತ್ತು ನಿಲಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ದೊಡ್ಡ ಕಲಾವಿದನು ಒಂದು ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು. ವಿಜೇತರಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣಗಳ ಸೆಟ್ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕದಿರ್ ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ನಿಲಾ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಿವರವಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಲಾ ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ತೀರ್ಪುಗಾರರು ನಿಲಾನೇ ವಿಜೇತೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕದಿರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸೂಯೆ ಮೂಡಿತು. 'ನಾನು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ ಯಾಕೆ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಹುಮಾನ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆ ದಿನ ಅವನು ನಿಲಾಳ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಕದಿರನ ತಂದೆ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದರು, 'ಮಗನೇ, ನಾವು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸಭ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ ಇರಬಾರದು ಎಂಬುದು. ನಿಲಾಳ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತದೆ.'
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕದಿರನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನು ನಿಲಾಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ನಿಲಾ, ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಿಲಾ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕದಿರ್ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಕಲೆಯ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು.
