ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കതിർ എന്നും നില എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് കൂട്ടുകാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേർക്കും ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ പ്രശസ്തനായ ചിത്രകാരൻ ഒരു മത്സരത്തിന് സംഘടിപ്പിച്ചു. വിജയിക്കുന്നവർക്ക് മനോഹരമായ ഒരു കളർ ബോക്സ് സമ്മാനമായി നൽകും.
കതിർ വേഗത്തിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നവനായിരുന്നു, എന്നാൽ നില വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെയാണ് വരയ്ച്ചിരുന്നത്. മത്സരസമയത്ത് നില വരച്ച ചിത്രം കാണാൻ അതിമനോഹരമായിരുന്നു. ജഡ്ജിമാർ നിലയെ വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ കതിറിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ വിഷമം തോന്നി. 'എന്തുകൊണ്ട് നില മാത്രം? ഞാൻ ഇത്രയേറെ പരിശ്രമിച്ചതല്ലേ?' എന്നൊരു അസൂയ കതിറിനെ പിടികൂടി. അന്ന ദിവസം മുഴുവൻ അവൻ നിലയോട് സംസാരിക്കാൻ പോലും തയ്യാറായില്ല. അവന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി കതിറിന്റെ അച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, നാം മറ്റുള്ളവരോട് മാന്യമായി പെരുമാറുന്നതുപോലെ തന്നെ പ്രധാനമാണ് നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അസൂയ ഇല്ലാതിരിക്കുക എന്നതും. നിലയുടെ വിജയത്തിൽ സന്തോഷിക്കാൻ പഠിച്ചാൽ നിനക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കും.'
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ കതിർ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. അവൻ നിലയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു, 'നില, നിന്റെ ചിത്രം വളരെ മനോഹരമായിരുന്നു. ഞാൻ അസൂയപ്പെട്ടതിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.' നില സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അന്നുമുതൽ കതിർ മറ്റുള്ളവരുടെ വിജയങ്ങളിൽ സന്തോഷിക്കാൻ പഠിച്ചു, അവന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായി.
