ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಮತ್ತು ಸೋಮು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ರವಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತೋಟವಿತ್ತು. ಸೋಮು ದೊಡ್ಡ ಜಮೀನನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಸೋಮಾರಿ ಆಗಿದ್ದನು. ರವಿಯ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿದಾಗ ಸೋಮುಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವ ಬದಲು ಅಸೂಯೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 'ರವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅದೃಷ್ಟ?' ಎಂದು ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ರವಿ ತನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತರಹದ ಸುಗಂಧಿತ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು. ಅದು ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಸೋಮು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜಮೀನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದನು. ರವಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆ ಪಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮು, ತನ್ನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮರೆತನು. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಸೋಮುವಿನ ಜಮೀನು ಕಳೆ了一ು, ಗಿಡಗಂಟೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು. ಅವನ ಸಂಪತ್ತು ಕ್ಷೀಣಿಸತೊಡಗಿತು.
ರವಿಯ ತೋಟ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸೋಮುವಿನ ಜೀವನ ಕಷ್ಟಕಾರಿಯಾಯಿತು. ಅಸೂಯೆಯು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸೋಮು ಅರಿತನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ರವಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದನು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
