മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ രവിയും സോമുവും എന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. രവി കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു കർഷകനായിരുന്നു. അവന്റെ ചെറിയ തോട്ടം എപ്പോഴും പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ സോമു വലിയ ഭൂമിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും മടിയനായിരുന്നു. രവിയുടെ തോട്ടം വളരുന്നത് കാണുമ്പോൾ സോമുവിന് സന്തോഷം തോന്നുന്നതിന് പകരം അസൂയയാണ് തോന്നിയത്. 'രവിക്ക് മാത്രം എങ്ങനെ ഇത്ര നല്ല ഭാഗ്യം കിട്ടുന്നു?' എന്ന് അവൻ എപ്പോഴും പരാതി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
രവി തന്റെ തോട്ടത്തിൽ പുതിയ തരം പൂക്കൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. അത് ഗ്രാമം മുഴുവൻ സുഗന്ധം പരത്തി. രവിയുടെ വിജയം കണ്ടപ്പോൾ സോമുവിന്റെ ഉള്ളിലെ അസൂയ കൂടി. അവൻ തന്റെ കൃഷിയിടം നോക്കാൻ മറന്നുപോയി. രവിയുടെ വളർച്ചയെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിച്ച് സമയം കളഞ്ഞ സോമു തന്റെ സ്വന്തം കൃഷിയിടം നശിപ്പിച്ചു. പതുക്കെ പതുക്കെ സോമുവിന്റെ വലിയ ഭൂമി കാടുപിടിച്ചു. അവന്റെ സമ്പത്ത് കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
രവിയുടെ തോട്ടം കൂടുതൽ സമൃദ്ധമായപ്പോൾ സോമുവിന്റെ ജീവിതം കഷ്ടത നിറഞ്ഞതായി മാറി. മറ്റുള്ളവരുടെ വളർച്ച കണ്ട് അസൂയപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം നന്മയെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് സോമു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തി രവിയോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും അവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് അധ്വാനിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
