ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ರವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರವಿ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ರೈತ. ಒಂದು ದಿನ ರವಿ ತನ್ನ ವರ್ಷದ ಉಳಿತಾಯವಿದ್ದ ಹಣದ ಚೀಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು, 'ಅಪ್ಪಾ, ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ರವಿ ಶಾಂತವಾಗಿ, 'ಅರ್ಜುನ್, ಹಣ ಬರುತ್ತದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಇತರರಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ನಾವು ತೋರಿಸುವ ದಯೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ' ಎಂದನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ತಮಗೂ ಕಷ್ಟವಿರುವಾಗಲೂ, ರವಿ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ವೃದ್ಧೆ ಶಾಂತಮ್ಮನವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಅವರ ತೋಟದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ರವಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು.
ಅರ್ಜುನ್ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು. 'ಅಪ್ಪಾ, ನಮಗೂ ಕಷ್ಟವಿದೆ, ಆದರೂ ನೀವು ಯಾಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ರವಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, 'ಸಮಾಜದ ಕಡೆಗಿನ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದವನು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಸತ್ತವನಿಗೆ ಸಮಾನ. ಇತರರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜೀವನ.' ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ರವಿ ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯದ ಫಲವಾಗಿ, ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರವಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೆರವಾದರು. ರವಿ ತನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯತನದಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದನು.
