ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ. ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ, ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಾಘವ ಎಂಬ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡನು. ರಾಘವನಿಗೆ ತನ್ನ ಹಣದ ಚೀಲ ಕಳೆದುಹೋಗಿತ್ತು, ಇದರಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ಕಳವಳದಲ್ಲಿದ್ದನು.
ಅರ್ಜುನ್ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ರಾಘವನ ಕಣ್ಣೀರು ಕಂಡಾಗ ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು. ತನಗಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ಅವನು ಆ ವೃದ್ಧನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಮರುದಿನ, ತಾನು ಆಟಿಕೆ ಖರೀದಿಸಲು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ರಾಘವನಿಗೆ ನೀಡಿ, 'ಅಜ್ಜಾ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದನು.
ಅರ್ಜುನನ ಈ ಸಣ್ಣ ಕರುಣೆಯು ರಾಘವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ತಂದಿತು. ಆದರೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದಿತು. ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಅಂಧಕಾರ ಅಥವಾ ದುಃಖದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ದಯೆಯು ಅವನ ಜೀವನವನ್ನು ಸದಾ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿಟ್ಟಿತು.
