ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. വളരെ ദയയുള്ള ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു അവൻ. ഒരു ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ടു വരുമ്പോൾ, റോഡരികിൽ സങ്കടത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന രാഘവൻ എന്ന വൃദ്ധനെ അവൻ കണ്ടു. തന്റെ പണം നഷ്ടപ്പെട്ടതിലുള്ള വിഷമത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
അർജുൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് കാര്യം തിരക്കി. രാഘവൻ്റെ സങ്കടം കണ്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഉച്ചഭക്ഷണം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. പിറ്റേദിവസം, തന്റെ കളിപ്പാട്ടത്തിനായി കരുതിവെച്ച പണത്തിൽ കുറച്ചു ഭാഗം അദ്ദേഹം നൽകാൻ അർജുൻ തീരുമാനിച്ചു. 'അപ്പൂപ്പാ, വിഷമിക്കണ്ട, എല്ലാം ശരിയാകും' എന്ന് അവൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അർജുന്റെ ഈ പ്രവർത്തി രാഘവന്റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി നൽകി. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ വലിയ മാറ്റം അർജുന്റെ ഉള്ളിലായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരോടുള്ള കരുണ അർജുന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സന്തോഷം നിറച്ചു. സ്വാർത്ഥതയുടെയോ ദുഃഖത്തിന്റെയോ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവൻ ഒരിക്കലും വീണുപോയില്ല. അവന്റെ ദയയുള്ള മനസ്സ് അവനെ എപ്പോഴും പ്രകാശപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
