ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಈಥನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಲಾಸ್ ಎಂಬ ಮುನಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಲೌಕಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಈಥನ್ ತಾಯಿಯಾದ ಕ್ಲಾರಾ, ತಾಜಾ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಈಥನ್ ಕೂಡ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಹೋದನು.
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಶಿಲಾಸ್ ಅವರು ತುಂಬಾ ದಣಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕ್ಲಾರಾ ಆಹಾರ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಂಡಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಈಥನ್ಗೆ ಕುತೂಹಲವಾಯಿತು.
ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಈಥನ್ ಕೇಳಿದನು, 'ಅಮ್ಮ, ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?' ಕ್ಲಾರಾ ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು, 'ಮಗನೇ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ದೈವಿಕ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ತಪಸ್ಸು ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಲು ನಾವು ಮಾಡುವ ಈ ಸಹಾಯವೇ ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸು. ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪುಣ್ಯ.' ಅಂದಿನಿಂದ ಈಥನ್ ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡನು.
