ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಅಜ್ಜ ಸೋಮನಾಥ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಳುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಅವನು ಕಿರುಚಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜಿಂಕೆ ಮರಿ ಕಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ಓಡತೊಡಗಿದವು. ಅರ್ಜುನ್ ಕೂಡ ಭಯದಿಂದ ಅಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಅಜ್ಜ ಸೋಮನಾಥನು ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ಯಾವುದೇ ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ, ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಿಂಕೆ ಮರಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
'ಅಜ್ಜಾ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟು ಶಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ?' ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಕೇಳಿದನು. ಅಜ್ಜ ಉತ್ತರಿಸಿದರು, 'ಮಗನೇ, ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚ ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಾವು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗೆದ್ದವನನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಗೌರವಿಸುತ್ತವೆ.' ಅಂದಿನಿಂದ ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅವನು ಶಾಂತನಾದಂತೆ, ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ನಂಬಲು ಮತ್ತು ಗೌರವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.
