ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ತಾತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಲಾಸ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿದ್ದನು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಸನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಜನರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಶಿಲಾಸ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹಣ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹವಿತ್ತು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಸಿದ ಜನರು ಶಿಲಾಸ್ ಬಳಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಲು ಬಂದರು. ಶಿಲಾಸ್ ಬಹಳ ಶಾಂತವಾಗಿ, 'ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಬಳಿ ನೀಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಹಣದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದವು. ಅವನು ಸನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲಿಯೋನ ತಾತ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹಸಿದವರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಟ್ಟರು. ತಾತನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಹಂಕಾರವಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇತರರ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಶಿಲಾಸ್ನ ಈ ಸುಳ್ಳು ನಟನೆ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ನಟಿಸುವವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಹೃದಯದವರು ಎಂದು ಜನ ಅರಿತುಕೊಂಡರು.
