ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിൽ ശിലസ് എന്നൊരു മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം എപ്പോഴും വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും, ലോകസുഖങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു സന്യാസി എന്നപോലെ ശാന്തമായി പെരുമാറുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ അദ്ദേഹത്തെ വലിയ ബഹുമാനത്തോടെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്.
എന്നാൽ ശിലസിന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു ലോകമുണ്ടായിരുന്നു. പുറമെ ശാന്തനായി കാണപ്പെടുമ്പോഴും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് പണത്തോടും പ്രശസ്തിയോടും വലിയ ആർത്തി имелиരുന്നു. ഒരു വർഷം ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ചയുണ്ടായി. കൃഷികൾ നശിച്ചു, ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലായി. ആളുകൾ സഹായത്തിനായി ശിലസിനെ സമീപിച്ചു.
ലിയോ കണ്ടത്, ശിലസ് വളരെ ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നതാണ്. വിശന്നു വലഞ്ഞ ഒരു കുടുംബം സഹായം ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശിലസ് പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ എല്ലാ ഭൗതിക മോഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചവനാണ്, എന്റെ പക്കൽ ഒന്നും നൽകാനില്ല.' എന്നാൽ ശിലസിന്റെ കയ്യിൽ സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു സഞ്ചി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് ലിയോ കണ്ടു. അദ്ദേഹം ഒരു സന്യാസി ആണെന്ന് നടിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ സമ്പത്ത് മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നത് ഒഴിവാക്കുകയായിരുന്നു.
അതേസമയം, ലിയോയുടെ മുത്തശ്ശി തന്റെ കൈവശമുള്ള കുറഞ്ഞ ആഹാരവും മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകി. അദ്ദേഹം അത് പ്രശസ്തിക്ക് വേണ്ടിയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ കഷ്ടപ്പാട് കണ്ട് മനസ്സറിഞ്ഞ് സഹായിച്ചതാണ്. ശിലസിന്റെ അഭിനയം അധികം വൈകാതെ ഗ്രാമവാസികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ ആർത്തി സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സന്യാസി വേഷം കെട്ടുന്നവരാണ് ഏറ്റവും ക്രൂരമെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി.
