ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಆಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಸಿಕ್ಕರೂ ಅವನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಸಮಾಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಲಿಯೋ ಕ್ಲಾರ ಎಂಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು. ಲಿಯೋಳ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು, "ಲಿಯೋ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸಮಾಧಾನವಾಗಿದ್ದೀಯೆ?"
"ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಕು ಕ್ಲಾರ!" ಲಿಯೋ ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು. "ಆದರೆ ಸಿಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ನನ್ನ ಆಸೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ."
ಕ್ಲಾರ ಮೃದುವಾಗಿ ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದಳು, "ಲಿಯೋ, ನಿನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನಾದರೂ ಬೇಕೆಂದರೆ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಯಸು. ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಆಸೆಯನ್ನು ನೀನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ."
ಲಿಯೋ ಇದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಮರುದಿನ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, 'ನನಗೆ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು ಬೇಕು' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡನು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಆಸೆ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
