ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குப் பொம்மைகள், இனிப்புகள் மற்றும் புதிய விளையாட்டுப் பொருட்கள் என்றால் கொள்ளை ஆசை. ஒருநாள், அவன் காட்டில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு முதிய ஞானியைச் சந்தித்தான். இளங்கோ அவனிடம், "ஐயா, எனக்கு எப்போதும் எல்லாமே வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. இந்த ஆசைகளை எப்படி நிறுத்துவது?" என்று கேட்டான்.
அந்த ஞானி புன்னகைத்துவிட்டு, "இளங்கோ, நீ எதை விரும்புகிறாயோ, அதை விட மேலான ஒன்றை நீ விரும்ப வேண்டும். நீ எதற்கும் ஆசைப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையை மட்டும் கொண்டிரு. அப்போது உன் மனம் அமைதியடையும், தேவையற்ற ஆசைகள் தானாகவே விலகிவிடும்" என்றார்.
இளங்கோ இதைச் செயல்படுத்த முயன்றான். முதலில் ஒரு இனிப்புத் துண்டைக் கண்டபோது, அதை உண்ணத் தோன்றியது, ஆனால் அவன் தன் மனதைக் கட்டுப்படுத்தினான். 'எனக்குத் தேவையில்லை' என்று நினைத்தபோது, அந்த ஆசை மெல்ல மறைந்தது. நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அவன் பொருட்களின் மேல் இருந்த மோகம் குறைந்து, இயற்கையையும் அமைதியையும் ரசிக்கத் தொடங்கினான். அவன் எதையும் பிடிவாதமாகத் தேடாதபோது, அவனுக்குள் ஒரு பெரிய நிம்மதி பிறந்தது. ஆசைகளைக் குறைப்பதே உண்மையான சுதந்திரம் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
