ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತ ಮಾಧವನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಾಧವನು ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಶಿಲ್ಪಿ. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಆಸೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೊಸ ಆಟಿಕೆಗಳು, ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಅವನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಮಾಧವನು ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಪ ಕೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅರ್ಜುನ್ ಕೇಳಿದನು, "ತಾತಾ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಬೇಗ ಮುಗಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ವಾ?"
ಮಾಧವನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ಅರ್ಜುನ್, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲಾಭದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇವಲ ಈ ಶಿಲ್ಪದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆಸೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಬರುತ್ತದೆ."
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮಾಧವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಗುಣಮಟ್ಟವಿಲ್ಲದ ಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಬೇಗ ಮಾಡಿಕೊಡು ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಮಾಧವನು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ತನ್ನ ಕಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ನಿಷ್ಠೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಅರ್ಜುನ್ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಬದಲಾದನು. ಅವನು ಮರದ ಸಣ್ಣ ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಮಾಡತೊಡಗಿದನು. ಅವುಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹಣಕ್ಕೆ ಮಾರಬಹುದು ಅಥವಾ ಎಷ್ಟು ಜನ ಹೊಗಳಬಹುದು ಎಂಬ ಆಸೆ ಅವನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದನು. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಕಲಾವಿದ ಅರ್ಜುನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚಿ, ಅವನನ್ನು ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದನು. ಅರ್ಜುನ್ ಏನನ್ನೂ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಆಸೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.
