ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಬರಸು ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರದ ಆಟಿಕೆಗಳು ಅಥವಾ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು - ಯಾವುದನ್ನೇ ಆದರೂ ಅವನು ತನ್ನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು, 'ಅನ್ಬರಸು, ನಿನಗಾಗಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅನ್ಬರಸು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದನು. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ವಜ್ರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಿದ್ದವು. 'ಅಜ್ಜಾ, ಇವುಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಆಟಿಕೆಗಳು ಒಡೆದು ಹೋಗಬಹುದು, ಸಿಹಿ ಖಾಲಿಯಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ?' ಎಂದು ಅನ್ಬರಸು ಬೇಸರದಿಂದ ಕೇಳಿದನು.
ಅಜ್ಜ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಮಗನೇ, ನೀನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಆಟಿಕೆಗಳು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಹಾಳಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಞಾನವು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು. ನೀನು ಇಂದು ಕಲಿಯುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವೂ ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.'
ಅನ್ಬರಸು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದತೊಡಗಿದನು. ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು, ಅವನು ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈದ್ಯನಾಗಿ ಬೆಳೆದನು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಾಯಿಲೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನ ಜ್ಞಾನವೇ ಜನರನ್ನು ಉಳಿಸಿತು. ಅಂದು ಅವನು ಅರಿತನು, ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅರಿವೇ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು.
