ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ತಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆಯಿತ್ತು. ಅವನು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಬಂದರು. ಅವರು ಒಂದು ಜ್ಞಾನ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಗೆಲ್ಲುವವರಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ನೀಡುವರು ಎಂದರು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು. 'ನನ್ನ ರೂಪ ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಖಂಡಿತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
ಆದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಶುರುವಾದಾಗ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸುಂದರವಾದ ವೇಷಭೂಷಣಗಳು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರೋಹನ್ ತನ್ನ ಓದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ವಿಜಯীಯಾದನು.
ಅಂದು ಸಂಜೆ ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಆಗ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಮಗನೇ, ನೀನು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಆದರೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ ಮಣ್ಣಿನ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ. ಗೊಂಬೆಯು ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಜೀವವಿಲ್ಲ, ಅದು ಮಾತನಾಡಲಾರದು ಅಥವಾ ಯೋಚಿಸಲಾರದು. ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ.'
ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶ್ರಮಿಸಿದನು.
