മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും തിളങ്ങുന്ന ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച് സുന്ദരനായി നടക്കാൻ അവന് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുൽ വളരെ ലളിതമായിട്ടാണ് നടക്കുന്നത്, എങ്കിലും എപ്പോഴും പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു അവൻ.
ഒരിക്കൽ ആ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ഒരു പണ്ഡിതൻ വന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു ക്വിസ് മത്സരം പ്രഖ്യാപിച്ചു. വിജയിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു സ്വർണ്ണ മെഡൽ ലഭിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അർജുൻ ആവേശഭരിതനായി. 'എന്റെ ഈ രൂപം കണ്ടാൽ എല്ലാവരും എന്നെ ബഹുമാനിക്കും, ഞാൻ ജയിക്കും!' എന്ന് അവൻ കരുതി.
മത്സരം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചോദ്യങ്ങൾ വന്നതേയുള്ളൂ, അർജുന് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ വസ്ത്രധാരണമോ സൗന്ദര്യമോ അവന് ഉത്തരങ്ങൾ നൽകിയില്ല. എന്നാൽ രാഹുൽ വളരെ ശാന്തമായി എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ശരിയായ ഉത്തരം നൽകി. രാഹുൽ വിജയിച്ചു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം അർജുൻ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അരികിൽ വന്ന് പറഞ്ഞു, 'മോനേ, നീ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. പക്ഷേ അറിവില്ലാത്ത സൗന്ദര്യം ചായം പൂശിയ മൺപ്രതിമയെപ്പോലെയാണ്. ഒരു മൺപ്രതിമയ്ക്ക് പുറമെ ഭംഗിയുണ്ടാകാം, പക്ഷേ അതിന് ചിന്തിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ കഴിയില്ല. അറിവാണ് ഒരാൾക്ക് യഥാർത്ഥ മൂല്യം നൽകുന്നത്.'
അന്ന് മുതൽ അർജുൻ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങി.