ಹಿಂದೆ ಪಸುಲೂರು ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮಾರನ್ ಎಂಬ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಾರನ್ ತುಂಬಾ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೋಷವಿತ್ತು: ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸದೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಒಂದು ದಿನ, ಪಕ್ಕದ ದೇಶದ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಪಸುಲೂರಿನ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿತು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾರನ್ ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿ ಸೋಮುವನ್ನು ಕರೆದು, 'ನಾವು ತಕ್ಷಣವೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು! ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲೇಬೇಕು!' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಸೋಮು ಶಾಂತವಾಗಿ, 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಾವು ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯದ ಬಲವನ್ನು ಅಳೆಯೋಣ. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿವೆಯೇ? ಶತ್ರುಗಳ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟಿದೆ? ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನಂತರ ನಿರ್ಧಾರ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ,' ಎಂದನು. ಆದರೆ ಮಾರನ್ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. 'ನಾವು ತಡಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮಾರನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯಿತು. ಸೈನಿಕರು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರು, ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು ಮತ್ತು ಶತ್ರು ಸೈನ್ಯವು ತುಂಬಾ ಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಮಾರನು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಳೆಯದೆ ಅವಸರದಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದರಿಂದ, ಶತ್ರು ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದನು. ಮಾರನ ಅವಸರದ ನಿರ್ಧಾರವು ಶತ್ರುವಿನ ಏಳಿಗೆಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು.
