പണ്ട് പണ്ട്, പസുലൂർ എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് മാരാൻ എന്ന രാജാവ് ഭരിച്ചിരുന്നു. മാരാൻ ധീരനായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വലിയ കുറവുണ്ടായിരുന്നു; എന്തിനും ഏതിനും ആലോചിക്കാതെ പെട്ടെന്ന് തീരുമാനമെടുക്കുന്ന സ്വഭാവം. ഒരു ദിവസം, അയൽരാജ്യത്തെ രാജാവായ വിക്രമൻ പസുലൂരിലെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കാൻ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്ന വിവരം മാരാൻ അറിഞ്ഞു.
ഇതറിഞ്ഞ മാരാൻ കോപാകുലനായി. അദ്ദേഹം തന്റെ ഉപദേശകനായ സോമുവിനോട് പറഞ്ഞു, 'നമുക്ക് ഉടൻ തന്നെ യുദ്ധത്തിന് പോകണം! അവരെ തടയണം!' സോമു ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'രാജാവേ, നമുക്ക് ആദ്യം നമ്മുടെ ശക്തി എത്രയാണെന്ന് പരിശോധിക്കാം. നമ്മുടെ പക്കൽ മതിയായ ഭക്ഷണവും ആയുധങ്ങളും ഉണ്ടോ? ശത്രുവിന്റെ കരുത്ത് എത്രയാണ്? എല്ലാം ആലോചിച്ച് തീരുമാനിച്ചാൽ നല്ലതാകും.' എന്നാൽ മാരാൻ അത് കേട്ടില്ല. 'നമ്മൾ വൈകിയാൽ അവർ നമ്മളെ തോൽപ്പിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ സൈന്യവുമായി പുറപ്പെട്ടു.
യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ മാരാൻ ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; സൈനികർ തളർന്നിരിക്കുന്നു, ഭക്ഷണവും കുറവാണ്. ശത്രുവിനെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ധാരണയും അവർക്കില്ല. ശത്രുരാജാവായ വിക്രമൻ വളരെ കരുത്തുറ്റ സൈന്യവുമായി കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. മാരാന്റെ ഈ തിടുക്കം ശത്രുവിന് ഗുണകരമായി. ശരിയായ പ്ലാനിംഗ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മാരാന് പരാജയപ്പെടേണ്ടി വന്നു. തന്റെ അശ്രദ്ധ ശത്രുവിനെ വിജയിപ്പിച്ചു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മാരാൻ ഏറെ ദുഃഖിച്ചു.
