ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರುಣ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾದವನು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೋಷವಿತ್ತು: ಅವನು ಬೇಗನೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಣಿ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಮಣಿ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತುಂಬಾ ತಡ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರಾದ ಸೋಮಣ್ಣನವರು ಹಳ್ಳಿಯ ಹೊಸ ಬಾವಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅರುಣ್ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಲಸಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿತ್ತು. ಮಣಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಹಳ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಇದರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಲು ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಸೋಮಣ್ಣನವರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಅರುಣ್ನ ಕೌಶಲವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರೂ, ಅವನ ಕೋಪದ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಮಣಿಯ ಶಾಂತತೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರೂ, ಅವನ ಮಂದಗತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅರುಣ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಅವನ ದೋಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸೋಮಣ್ಣನವರು ಅರುಣ್ನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು. ಅರುಣ್ ಆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿದನು.
