ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അരുൺ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു യുവാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ മിടുക്കനും കഠിനാധ്വാനിയുമായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യപ്പെടും. അതേ ഗ്രാമത്തിൽ മണി എന്ന് പേരുള്ള മറ്റൊരു യുവാവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മണി വളരെ ശാന്തനും ചിന്താശീലനുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ വളരെയധികം മടിക്കുന്ന ആളായിരുന്നു.
ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന വ്യക്തിയായ സോമൻ നായർ, പുതിയൊരു കിണർ നിർമ്മിക്കാൻ ഒരാളെ ചുമതലപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അരുണിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കണോ മണിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കണോ എന്ന് അദ്ദേഹം ആലോചിച്ചു. അരുൺ ജോലി വേഗത്തിൽ തീർക്കും, പക്ഷേ അവന്റെ ദേഷ്യം മറ്റുള്ളവരുമായി പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയേക്കാം. മണി വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ജോലി ചെയ്യും, പക്ഷേ അവന്റെ മന്ദത കാരണം ജോലി വൈകിയേക്കാം.
സോമൻ നായർ രണ്ടുപേരെയും വിളിച്ച് സംസാരിച്ചു. അരുണിന്റെ കഴിവിനെ അദ്ദേഹം അഭിനന്ദിച്ചു, എന്നാൽ അവന്റെ ദേഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. മണിയുടെ ശാന്തതയെ അദ്ദേഹം പുകഴ്ത്തി, എന്നാൽ അവന്റെ മന്ദതയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഒടുവിൽ, അരുണിന്റെ കഴിവ് അവന്റെ ദേഷ്യത്തേക്കാൾ വലുതാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം അരുണിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അരുൺ ആ ജോലി വളരെ വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കി.
