ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோவன் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் திறமையானவன், ஆனால் அவ்வப்போது கோபப்பட்டு அவசரப்பட்டு decisions எடுப்பான். அதே கிராமத்தில் கதிர் என்ற மற்றொரு இளைஞனும் இருந்தான். கதிர் மிகவும் அமைதியானவன், ஆனால் அவன் மிகவும் மெதுவானவன், எதையும் செய்யத் தயங்குவான்.
அந்த ஊரின் பெரியவர், முத்தையா தாத்தா, ஒரு முக்கியமான வேலையைச் செய்ய ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியிருந்தது. ஊரின் பொதுக் குளத்தைத் தூர்வாரும் பொறுப்பை யாரிடம் ஒப்படைப்பது என்று அவர் யோசித்தார். இளங்கோவன் வேலையை மிக வேகமாக முடிப்பான், ஆனால் அவனது கோபத்தால் மற்றவர்களுடன் சண்டையிட வாய்ப்புண்டு. கதிர் வேலையைத் திட்டமிட்டுச் செய்வான், ஆனால் அவனது மெதுவான குணத்தால் வேலை முடியத் தாமதமாகும்.
முத்தையா தாத்தா இருவரையும் கூப்பிட்டுப் பேசினார். இளங்கோவனின் வேகத்தையும் திறமையையும் அவர் பாராட்டினார். அதே சமயம், அவனது அவசரத்தையும் கோபத்தையும் சுட்டிக்காட்டினார். கதிரின் பொறுமையையும் திட்டமிடுதலையும் புகழ்ந்தார், ஆனால் அவனது தயக்கத்தையும் மெதுவான தன்மையையும் கவனித்தார். இறுதியில், இளங்கோவனின் திறமை அவனது குறையை விட அதிகமாக இருப்பதால், அவனிடமே அந்தப் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார். 'குறைகள் இருந்தாலும், நற்பண்புகளே அதிகம் இருந்தால் அவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்' என்று அவர் கூறினார். இளங்கோவன் அந்த வேலையைச் சிறப்பாகச் செய்து முடித்தான்.
