ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಹಿರಿಯರಿದ್ದರು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೋಪುರವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವರ ಮೇಲಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನ ಮಗನಾದ ರವಿ ಎಂಬ ಯುವಕನಿಗೆ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. 'ರವಿ ನನ್ನ ಮಗನಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಕೆಲಸವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ರವಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕಟ್ಟಡದ ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳು ಕಂಡುಬಂದವು. ಕೆಲಸಗಾರರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಗೋಪುರದ ಒಂದು ಭಾಗ ಬಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಾಗ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮವೇ ಭಯಭೀತವಾಯಿತು. ಆಗ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯ ಶಿಲ್ಪಿ ಮಧು ಎಂಬುವವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಕೆಲಸದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಆಗುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.
ರವಿ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರು ಕೆಲಸವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಹಿಂಜರಿದರು. ಆದರೆ ಅಪಾಯವನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಮಧು ಅವರಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಿದರು. ಮಧು ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಗೋಪುರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದರು. ಪ್ರೀತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಡಬಾರದು, ಬದಲಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಹಿಸಿಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬ ಪಾಠ ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
