ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലെ ഗ്രാമത്തലവനായിരുന്ന രാഘവൻ നായർക്ക് വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തം വന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ പഴയ പാലം പുതുക്കിപ്പണിയണം. രാഘവൻ നായർ തന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ മകനായ ഗോപാലന് ഈ ചുമതല നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. 'ഗോപാലൻ നല്ലവനാണ്, അവൻ ഇത് നന്നായി ചെയ്യും' എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
എന്നാൽ ഗോപാലന് ആ ജോലി ചെയ്യാൻ ആവശ്യമായ അറിവോ പരിചയമോ ഇല്ലായിരുന്നു. പണി തുടങ്ങിയ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങി. നിർമ്മാണ സാമഗ്രികൾ ശരിയായി ഉപയോഗിച്ചില്ല, തൊഴിലാളികൾക്കിടയിൽ ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടായി. ഒരു ദിവസം പാലത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തകരാൻ പോകുന്നത് കണ്ട് ഗ്രാമവാസികൾ ഭയന്നു.
അപ്പോൾ ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന ശില്പിയായ മാധവൻ അവിടെയെത്തി. അദ്ദേഹം കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ പണി ശരിയായ രീതിയിലല്ല നടക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായി. രാഘവൻ നായർ ആദ്യം മടിച്ചുനിന്നു, കാരണം ഗോപാലൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. എന്നാൽ അപകടം ഒഴിവാക്കാൻ അദ്ദേഹം മാധവനെ ചുമതല ഏൽപ്പിച്ചു. മാധവൻ തന്റെ അറിവും ക്ഷമയും ഉപയോഗിച്ച് പാലം വളരെ സുരക്ഷിതമായി പണി പൂർത്തിയാക്കി. സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, ഒരു ജോലി ചെയ്യാൻ ആവശ്യമായ അറിവും ക്ഷമയുമുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ അത് നൽകാവൂ എന്ന് രാഘവൻ നായർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
