ಸೋಲಾಪುರದ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಅತ್ಯಂತ ನ್ಯಾಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ರಾಜನ ಧಾನ್ಯದ 창ಲಯದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿತು. ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಮೂವರು ನಂಬಿಕಸ್ತ ಗುಪ್ತಚರರನ್ನು ಕರೆಸಿದನು.
ಅವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಗಾವಲು ಇಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ಗುಪ್ತಚರನಾದ ಅರ್ಜುನ್ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕನಂತೆ ಧಾನ್ಯದ 창ಲಯದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಗಮನಿಸಿದನು. ಎರಡನೆಯವಳಾದ ಮೀರಾ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಂತೆ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ಮೂರನೆಯವನಾದ ರವಿ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವರು ರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅರ್ಜುನ್, 'ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಧಾನ್ಯದ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ' ಎಂದನು. ಮೀರಾ, 'ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅತಿಯಾದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ' ಎಂದಳು. ರವಿ, 'ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಳೆಯ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ' ಎಂದನು.
ಮೂವರ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಖರವಾಗಿತ್ತು. ಮೂರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ತಡಮಾಡದೆ ಕಳ್ಳನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟನು. ಒಬ್ಬರ ಮಾತನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬಿದ್ದರೆ ಅದು ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದೇನೋ ಎಂಬ ಸಂಶಯವಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮೂವರು ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಹೇಳಿದಾಗ ಸತ್ಯವು ಸಾಬೀತಾಯಿತು.
