சோழபுரத்து மன்னன் விக்கிரமன் மிகவும் நீதியானவர். ஒருநாள், அவரது நாட்டின் எல்லையில் உள்ள ஒரு பெரிய தானியக் கிடங்கில் திருட்டு நடப்பதாக ஒரு செய்தி வந்தது. மன்னர் உடனே தனது மூன்று சிறந்த உளவாளிகளை அழைத்தார். அவர்கள் மூவரும் வெவ்வேறு வழிகளில் அந்தத் தானியக் கிடங்கைக் கண்காணிக்கத் தொடங்கினர்.
முதல் உளவாளர், கதிர், ஒரு சாதாரணத் தொழிலாளியாகத் தானியக் கிடங்கிற்குள் நுழைந்து ரகசியமாகப் பார்த்தார். இரண்டாவது உளவாளர், நிலா, ஒரு வியாபாரியாகத் அங்கு சென்று தகவல்களைச் சேகரித்தார். மூன்றாவது உளவாளர், மாறன், ஒரு வழிப்போக்கனாகத் தூரத்தில் இருந்து அனைத்தையும் கவனித்தார்.
மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர்கள் மன்னரைச் சந்தித்தனர். கதிர், 'இரவு நேரத்தில் ஒரு நபர் மூட்டைகளைத் திருடுகிறார்' என்றார். நிலா, 'ஒரு குறிப்பிட்ட நபர் அதிகப்படியான தானியங்களைச் சேமித்து வைக்கிறார்' என்றார். மாறன், 'அந்த நபர் ஒரு குறிப்பிட்ட பாதையில் பொருட்களைக் கொண்டு செல்கிறார்' என்று கூறினார்.
மூன்று பேரும் சொன்ன தகவல்களும் ஒரே நபரைப் பற்றியும், ஒரே செயலைப் பற்றியும் துல்லியமாகப் பொருந்திப் போனது. மன்னர் விக்கிரமன் அந்தத் தகவலை நம்பி, உடனடியாகச் செயல்பட்டுத் திருடனைப் பிடித்தார். ஒருவரை மட்டும் நம்பி முடிவெடுத்திருந்தால் அது தவறாகப் போயிருக்கலாம், ஆனால் மூன்று வெவ்வேறு சாட்சிகள் ஒன்றுபட்டுச் சொன்னதால் உண்மை வெளிச்சத்திற்கு வந்தது.
