സോളാപുരത്തെ രാജാവായ വിക്രമൻ വളരെ നീതിമാനും ബുദ്ധിമാനുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, രാജ്യത്തെ വലിയ ധാന്യപ്പുരയിൽ നിന്ന് ധാന്യങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന വാർത്ത രാജാവിന്റെ അടുത്തെത്തി. ഉടൻ തന്നെ രാജാവ് തന്റെ മൂന്ന് വിശ്വസ്തരായ ചാരന്മാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി.
അവർ മൂന്നുപേരും പരസ്പരം അറിയാതെ വ്യത്യസ്ത രീതിയിൽ ധാന്യപ്പുരയെ നിരീക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യത്തെ ചാരനായ അർജുൻ ഒരു തൊഴിലാളിയായി വേഷം മാറി ഉള്ളിൽ നിന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ ചാരയായ മീര ഒരു കച്ചവടക്കാരിയായി വേഷം മാറി ചുറ്റുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ ചാരനായ രവി ദൂരെയുള്ള കാട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് രാത്രിയിലെ ചലനങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ രാജാവിനെ കണ്ടു. അർജുൻ പറഞ്ഞു, 'ഒരു മനുഷ്യൻ പാത്രങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.' മീര പറഞ്ഞു, 'രാത്രിയിൽ ഒരാൾ വലിയ ഭാരം ചുമന്നുകൊണ്ട് പോകുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.' രവി പറഞ്ഞു, 'ആ മനുഷ്യൻ കാട്ടുപാതയിലൂടെയാണ് സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്നത്.'
മൂന്ന് പേരും പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒരേ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചും ഒരേ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചും ആയിരുന്നു. മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ഉറവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ ഒന്നുചേർന്നപ്പോൾ രാജാവിന് ഉറപ്പായി. അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ കള്ളനെ പിടികൂടി. ഒരാളുടെ മാത്രം വിവരം വിശ്വസിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അത് തെറ്റായ തീരുമാനമായേനെ. എന്നാൽ മൂന്ന് പേരും ഒരേ കാര്യം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് സത്യം പുറത്തുവന്നു.
