ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ಆ ಭಾಗದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖಭೋಗಗಳಿದ್ದವು—ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆ, ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮನೆ. ಆದರೆ ಲಿಯೋನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು, ಅದೇ ಸೋಮಾರಿತನ. ಅವನು ದಿನವಿಡೀ ಮಲಗುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಆ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಲಿಯೋನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಬಳಿ ಹೇಳಿದರು, 'ನೀವು ತುಂಬಾ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ.' ವ್ಯಾಪಾರಿ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ, 'ಅದೇನು ಸಮಸ್ಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಜ್ಞಾನಿ ಹೇಳಿದರು, 'ಅವನ ಬಳಿ ಎಷ್ಟೇ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಸೋಮಾರಿ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಸಂಪತ್ತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.'
ವ್ಯಾಪಾರಿ ಲಿಯೋನನ್ನು ಕರೆದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಚೀಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, 'ಲಿಯೋ, ಈ ಹಣದಿಂದ ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಲಿಯೋ ಆಕಳಿಸುತ್ತಾ, 'ನನಗೆ ತುಂಬಾ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ಮಲಗಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.
ವ್ಯಾಪಾರಿ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯ ಬಳಿ ಕೇಳಿದನು, 'ಅವನಿಗೆ ಈ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಏನು ಲಾಭ?' ಆಗ ಜ್ಞಾನಿ, 'ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯೇ ಸಿಕ್ಕರೂ ಅವನು ಬಡವನೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ' ಎಂದರು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಲಿಯೋ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನು ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಸಂಪತ್ತು ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸುಖ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡಿತು.
