സമൃദ്ധമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ ആ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യാപാരിയുടെ മകനായിരുന്നു. നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും രുചികരമായ ഭക്ഷണവും വലിയൊരു വീടും അവനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ലിയോയ്ക്ക് ഒരു വലിയ കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു—അവൻ വലിയൊരു മടിയനായിരുന്നു. എപ്പോഴും ഉറങ്ങാനോ വെറുതെ ഇരിക്കാനോ ആണ് അവന് ഇഷ്ടം.
ഒരിക്കൽ ഒരു ജ്ഞാനി ആ ഗ്രാമത്തിൽ വന്നു. ലിയോയെ കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം വ്യാപാരിയോട് പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാനാണ്, പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ മകൻ ഒരു വലിയ അപകടത്തിലാണ്.' വ്യാപാരി പരിഭ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, 'എന്ത് അപകടം?' ജ്ഞാനി പറഞ്ഞു, 'അവന്റെ കയ്യിൽ എത്ര സമ്പത്തുണ്ടെങ്കിലും അത് അവന് ഒരു ഗുണവും ചെയ്യില്ല. അവൻ മടിയനായതുകൊണ്ട് ആ സമ്പത്ത് വെറും കളിപ്പാട്ടം പോലെയാകും.'
വ്യാപാരി ലിയോയെ വിളിച്ച് ഒരു വലിയ സഞ്ചി സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ അവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു. 'ലിയോ, ഈ സമ്പത്ത് കൊണ്ട് നീ എന്ത് ചെയ്യും?' അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. ലിയോ ഒന്ന് മടന്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'എനിക്ക് നല്ല ഉറക്കം വരുന്നു, ഞാൻ പോയി കിടന്നുറങ്ങട്ടെ.'
വ്യാപാരി സങ്കടത്തോടെ ജ്ഞാനിയോട് ചോദിച്ചു, 'അവന് ഈ പണം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?' ജ്ഞാനി പറഞ്ഞു, 'പ്രയത്നിക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്തവന് ലോകം മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കിയാലും അവൻ ദരിദ്രനായിരിക്കും.'
ഇത് കേട്ട ലിയോ പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ പഠിച്ചു. അവൻ അധ്വാനിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആ സമ്പത്ത് അവന് സന്തോഷവും വളർച്ചയും നൽകിയത്.
