ರೈತನ ವಿವೇಕ

ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದಾಗ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಪಡದೆ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡುವವರು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯಗು不行ರಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶ. ತಮ್ಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗದವರು, ಮುಂದೆ 'ನಾವು ಬಡವರಾಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ದುಃಖದಿಂದ ಎಂದಾದರೂ ಕೂಗುತ್ತಾರೆಯೇ?

6–10 yr 1 min easy

ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಿತವ್ಯಯ ಮಾಡುವವರು ಸಂಕಷ್ಟದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮಣ್ಣ ಎಂಬ ರೈತನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಬೆಳೆ ಇತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಇತರರು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಮೋಜು-ಮಸ್ತಿಗಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸೋಮಣ್ಣ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದುಕಿ, ಉಳಿದ ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಡಿಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಣಗಿ ಹೋದವು. ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ, 'ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆವು! ನಮಗೆ ಈಗ ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅಳತೊಡಗಿದರು.

ಸೋಮಣ್ಣನ ಗೆಳೆಯ ರವಿ ಕೇಳಿದನು, 'ಸೋಮಣ್ಣ, ನಿನಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನಿನ್ನ ಶೇಖರಣೆಯೂ ಖಾಲಿಯಾದರೆ ನೀನು ಕೂಡ ಬಡವನಾಗುತ್ತೀಯಲ್ಲವೇ?'

ಸೋಮಣ್ಣ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, 'ರವಿ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅತಿಯಾದ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಈಗ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ನಾನು ಬಡವನೆಂದು ಅಳಲಾರೆ. ನನ್ನ ಶಿಸ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.'

ಕಷ್ಟದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋಮಣ್ಣನ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಉಳಿತಾಯ ಅವನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು. ಅವನು ಎಂದಿಗೂ 'ನನ್ನ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಕುಗ್ಗಲಿಲ್ಲ.