ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚತುರನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದ ವಿಕ್ರಮ್ ರಾಜನು ಆರ್ಯನ್ ರಾಜ್ಯದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಇದರಿಂದ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ಸಂಭವವಿತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನು ಆರ್ಯನನ್ನು ಸಂದೇಶವಾಹಕನನ್ನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. 'ಆರ್ಯನ್, ನೀನು ರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು, ಆದರೆ ಜಗಳವಾಡಲು ಹೋಗಬೇಡ,' ಎಂದು ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು.
ಆರ್ಯನ್ ವಿಕ್ರಮ್ ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಮೊದಲು ಆರ್ಯನ್ ಕೋಪದಿಂದ, 'ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪು!' ಎಂದು ಕಿರುಚಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡು, 'ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದು ಜಗಳವಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿದ್ದರೆ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟು ಹೋಗು,' ಎಂದನು.
ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಅವನು ಶಾಂತವಾದನು. ಈ ಬಾರಿ ಅವನು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದೆ, ಬಹಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ, 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಣ್ಣ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ. ನೀವು ನಮ್ಮ ಶತ್ರುವಾಗುವ ಬದಲು ಸ್ನೇಹಿತರಾದರೆ, ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತವೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಆರ್ಯನ ಮಾತುಗಳು ರಾಜನ ಕೋಪವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದವು. ಆ ಮೃದುವಾದ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ನಕ್ಕನು. ಕೊನೆಗೆ, ಯುದ್ಧದ ಬದಲು ಶಾಂತಿ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ರಾಜನು ಒಪ್ಪಿದನು. ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರೈಸಿದನು.
