പണ്ട് പണ്ട്, പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് ആര്യൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു യുവാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു, പക്ഷേ ദേഷ്യം വന്നാൽ സംസാരത്തിൽ കുറച്ച് കടുപ്പമുണ്ടാകും. ഒരിക്കൽ, അയൽരാജ്യത്തെ വിക്രമൻ എന്ന രാജാവ് ആര്യന്റെ രാജ്യത്തെ ഒരു ചെറിയ പ്രദേശം പിടിച്ചെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇത് വലിയൊരു യുദ്ധത്തിന് കാരണമായേക്കാമായിരുന്നു.
ആര്യന്റെ രാജാവ് ആര്യനെ ദൂതനായി അയക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. 'ആര്യൻ, നീ രാജാവിനോട് സംസാരിക്കണം, പക്ഷേ വഴക്കിടാൻ പോകരുത്,' രാജാവ് ഉപദേശിച്ചു.
ആര്യൻ വിക്രമൻ രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. വിക്രമൻ വളരെ കർക്കശക്കാരനായ ഒരു രാജാവായിരുന്നു. ആദ്യം ആര്യൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'ഞങ്ങളുടെ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കുന്നത് തെറ്റാണ്!' ഇത് കേട്ട് രാജാവ് ദേഷ്യപ്പെട്ടു, 'നീ ഇവിടെ വരുന്നത് വഴക്കിടാനാണെങ്കിൽ ഉടനെ പോകൂ!'
ആര്യൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ശാന്തനായി. ഇത്തവണ അവൻ ദീർഘമായി സംസാരിക്കാതെ, വളരെ ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ, മനോഹരമായി സംസാരിച്ചു. അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'മഹാരാജാവേ, അങ്ങയുടെ കരുത്ത് ലോകപ്രശസ്തമാണ്. എന്നാൽ ഈ ചെറിയ ഭൂമി ഞങ്ങളുടെ ജനങ്ങളുടെ ജീവനാധാരമാണ്. അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ ശത്രുവായിട്ടല്ല, മറിച്ച് സുഹൃത്തായി കൂടെ നിന്നാൽ നമ്മുടെ രാജ്യങ്ങൾ എന്നും സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കും.'
ആര്യന്റെ മാന്യമായ സംസാരം രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. രാജാവ് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഒടുവിൽ, യുദ്ധത്തിന് പകരം സമാധാനപരമായ ഒരു കരാറിൽ രാജാവ് ഒപ്പുവെച്ചു. ആര്യൻ തന്റെ ദൗത്യം വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കി.
