ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಯುವಕ ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ಬಡದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಅಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅರ್ಜುನನ ಬಳಿ ಬಂದು ಒಂದು ಆಮಿಷವನ್ನು ಒಡ್ಡಿದನು. 'ಈ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಹೇಳು. ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಡತನ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ,' ಎಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹೇಳಿದನು.
ಅರ್ಜುನ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆ ಹಣದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಜೀವನ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ, ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಘನತೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರೆ, ಜೀವನವಿಡೀ ಅವನು ಅವಮಾನದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದ ಜೀವನವನ್ನು ನೆನೆದನು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ಬಡತನವು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟ ತರಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಾನು ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧರ್ಮದ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಗೌರವಯುತವಾದ ಬಡತನವೇ ನನಗೆ ಲೇಸು,' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಬಂದನು.
ಅರ್ಜುನನ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು. ಅವನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.
