ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന യുവാവ് തന്റെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ വളരെ ദരിദ്രരാണെങ്കിലും, അവരുടെ സത്യസന്ധതയ്ക്കും അന്തസ്സിനും വലിയ പേരുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ധനികനായ വ്യാപാരി അർജുന്റെ അടുത്ത് ഒരു നിർദ്ദേശവുമായി വന്നു. 'ഈ സ്വർണ്ണവും പണവും നീ എടുത്തോളൂ, പകരം ഞങ്ങളുടെ കണക്കുകളിൽ ഒരു ചെറിയ കള്ളം മാത്രം പറയുക. നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യം എന്നെന്നേക്കുമായി മാറും,' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
അർജുൻ ആലോചിച്ചു. ആ പണം ലഭിച്ചാൽ തന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് നല്ല ചികിത്സയും സുഖസൗകര്യങ്ങളും നൽകാൻ കഴിയും. എന്നാൽ ആ കള്ളം പറഞ്ഞാൽ, തലമുറകളായി തങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സ് തകരും എന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു. പണത്തിനായി തന്റെ മൂല്യങ്ങൾ ബലികഴിച്ചാൽ, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവന് തലതാഴ്ത്തി നടക്കേണ്ടി വരും.
അന്ന് രാത്രി അർജുന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ മുഖം നോക്കിയപ്പോൾ അവർ എത്രത്തോളം അഭിമാനത്തോടെ ജീവിച്ചു എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവൻ വ്യാപാരിയോട് പറഞ്ഞു, 'ஐயா, എന്റെ ദാരിദ്ര്യം എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം കളഞ്ഞ് ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. കള്ളം പറഞ്ഞ് നേടുന്ന സമ്പത്തിനേക്കാൾ എനിക്ക് എന്റെ അന്തസ്സ് വലുതാണ്.'
അർജുന്റെ ഈ തീരുമാനത്തിൽ ഗ്രാമവാസികൾ അവനെ അഭിനന്ദിച്ചു. അവന്റെ സത്യസന്ധത അവന് വലിയ ബഹുമാനവും ഒടുവിൽ നല്ലൊരു ജീവിതവും നൽകി.
