ರಾಜಕುಮಾರ ಮತ್ತು ವಿನಯದ ಹಾದಿ

ಹಿಂದೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಶೂರ ರಾಜಕುಮಾರನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಅವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ದಾಟುವಾಗ, ಮಾಧವ ಎಂಬ ಹಳೆಯ ರೈತ ರಾಜಕುಮಾರನ ಬಳಿ ಬಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು, 'ರಾಜಕುಮಾರರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆತರಬೇಡಿ, ನಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ.'

ವಿಕ್ರಮ್ ಕೋಪಗೊಂಡನು, 'ನಾನು ಯುದ್ಧ ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಒಬ್ಬ ರೈತನ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕೆ?' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಆಗ ಅವನ ಗುರುಗಳಾದ ರಾಘವ dưỡng ಅವರು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿದರು, 'ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಇತರರನ್ನು ತುಳಿಯುವುದಲ್ಲ, ಇತರರ ನೋವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ವಿನಯದಿಂದ ಇರುವುದು.'

ವಿಕ್ರಮ್ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಈ ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಮೇಲೆ ಗೌರವ ಮೂಡಿತು. ಮುಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧ ಬಂದಾಗ, ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ವಿಕ್ರಮ್‌ಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ವಿನಯವೇ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ ಅರಿತನು.