ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಶ್ರೀಮಂತನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೋ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ತುಂಬಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಳಸಿ ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಅವನು ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಸರ್, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಇಲ್ಲ, ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಿರಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ತನ್ನ ಹಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಸ್ಯಾಮುವಲ್, 'ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಏನೂ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದನು. ಲಿಯೋ ಬೇಸರದಿಂದ ಹೋದನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಜ್ವರ ಬಂದಿತು. ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಕೂಡ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣವಿದ್ದರೂ, ಆ ಹಣ ಅವನ ನೋವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಲಿಯೋನ ತಂದೆ ಬಂದು, 'ಸರ್, ನಿಮಗೆ ಏನಾದರೂ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು.
ಆ ಕ್ಷಣ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಬಳಿ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಲು ಅಥವಾ ತಾನು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲು ಬಳಸದಿದ್ದರೆ, ತಾನು ನಿಜವಾದ ಬಡವ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನ ಜೀವನವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
